κροτοθόρυβος
κροτοθόρυβος, loud applause
κροτοθόρῠβος, ὁ,
- loud applause, Epicur. Fr. 143, Plu. Aud. 2.45f, Col. 1117a, Eun. Hist. p.259 D.
κροτο·θόρυβος, ου (ὁ) [ῠ] bruyant applaudissement, Epic. (DL. 10, 5) ; Plut. M. 45f, 1117a.
Étym. κρότος, θόρυβος.
κροτοθόρυβος, ὁ, Lärm vom Schlagen od. Händeklatschen ; Epicur. bei Plut. adv. Col. 17, non posse 13 ; vgl. DL. 10.5.