κροτητός
κροτητός, stricken, sounding with blows
κροτ-ητός, ή, όν,
- stricken, sounding with blows, κάρα A. Ch. 428.
- 2 κ. ἅρματα rattling, bumping chariots, S. El. 714; κροτητὰ πηκτίδων μέλη music struck from the harp, Id. Fr. 241.
- II τὰ κροτητά,
- 1 cakes of some kind, E. Fr. 467.4.
- 2 much-trodden places, Thphr. HP 6.6.10.
κροτητός, ή, όν :
I
1 retentissant, Soph. El. 714 ||
2 frappé, Eschl. Ch. 428 ; particul. en parl. d’un instrument à cordes (πηκτίς, Soph. fr. 227, frappé du doigt) ||
II subst. τὰ κροτητά :
1 chemins battus, Th. H.P. 6, 6, 10 ||
2 craquelins, pâtisserie sèche, Ath. 640b.
Étym. vb. de κροτέω.
1. ratelend:
2. geslagen:
κροτητός, Adj. verb. zu κροτέω, geschlagen ; κτύπῳ δʼ ἐπιρροθεῖ κροτητὸν ἁμὸν καὶ πανάθλιον κάρα Aesch. Ch. 428 ; ἅρματα, rasselnde Wagen, Soph. El. 714 ; auf Saiteninstrumenten gespielt, κροτητὰ μέλη Soph. bei Ath. IV.175e, u. ähnl. A.
κροτητός, ή, όν
verb. adj. of κροτέω,
- stricken, sounding with blows, Aesch.: rattling, Soph.