κυοφορέω

κῠοφορ-έω,

• to be with young, be pregnant, Hp. Nat.Mul. 12 (v.l.), LXX Ec. 11.5; ἔκ τινος by . ., Luc. DDeor. 5[1].2; of the earth, Ph. 1.9: metaph., ib. 130: c. acc., τινα with or of . ., ib. 251, Hld. 10.18: metaph., ἡ διάνοια κ. πολλά Ph. 1.183:—Pass., D.S. 1.7; βρέφος κυοφορηθέν Artem. 4.67, cf. 84, Porph. Marc. 32, Phlp. in APο. 280.17.

κυοφορέω, die Leibesfrucht tragen, schwanger gehen ; Hippocr. u. Sp ; ἔκ τινος, Luc. D.D. 1.2 ; τινά, Hel. 10.18 ; im pass., βρέφος συλληφθὲν καὶ κυοφορηθέν, Artemid. 4.64.

κυοφορέω κυο-φορέω, κύω, φέρω

• to be pregnant, Luc.