κυψελίς
κυψελίς, wax in the ears
κυψελ-ίς, ίδος, ἡ,
- = foreg., of swallows’ or sand-martins’ nests, Arist. HA 618a34.
- II wax in the ears, Ruf. Onom. 223, Aret. SD 1.15, Luc. Lex. 1, Lib. Decl. 26.35:—also κυψελ-ίτης ῥύπος, ὁ, EM 549.24.
κυψελίς, ίδος (ἡ) [ῐδ]
1 cavité, Arstt. H.A. 9, 30 ||
2 ordure dans les oreilles, Luc. Lex. 1 ; Lib. v. 4, p. 144.
Étym. κυψέλη.
κυψελίς, ίδος, ἡ, dim. zu κυψέλη, kleines Behältnis, Höhle, Arist. H.A. 9.30. – Auch das Ohrenschmalz, Luc. Lexiph. 1 ; VLL.