κόμπασμα

κόμπ-ασμα, ατος, τό, usu. in pl.,

• boasts, A. Pr. 363, Th. 551, 794, Ar. Ra. 940, Alex. ap. POxy. 1801.51: sg., Μακεδονικὸν κ. Arr. Ind. 5.10.

κόμπασμα, τό, die prahlende Rede, die Großsprecherei ; αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρων κομπασμάτων Aesch. Prom. 361 ; πέπτωκεν ἀνδρῶν ὀμβρίμων κομπάσματα Spt. 776 ; vgl. Ar. Ran. 940. Auch in späterer Prosa.

κόμπασμα, ατος, τό,

• in pl. boasts, braggart words, Aesch., Ar.