κομμόω
κομμόω, to beautify
κομμ-όω,
- beautify, embellish, αὑτούς Arist. SE 164b20, cf. Luc. Bis Acc. 31 (prob.); λόγους Them. Or. 27.336c, cf. Or. 28.343b:—Med., Eup. 421.
κομμόω-ῶ, parer, orner, particul. farder, Eup. 2-1, 576 Meineke ; Arstt. Soph. el. 12 ; fig. Thém. 336c.
Étym. κομμός.
κομμόω, putzen, schmücken ; Eupol. bei Suid.; Arist. Soph.Elench. 1.1 ; λόγους Themist. Or. 28.
κομμόω,
- to beautify, Arist. deriv. uncertain