κοπιαρός
κοπιαρός, wearying
κοπ-ιᾰρός, ά, όν,
- wearying, in Comp. -ώτερος, Arist. Pr. 880b16, Thphr. Lass. 7, 9.
κοπιαρός, ά, όν [ᾰρ] fatigant, Arstt. Probl. 5, 1 ; Th. fr. 7, 7 ; 9, 18.
Étym. κοπιάω.
κοπιαρός, [ᾱ], = κοπηρός ; Arist. Probl. 5.1 ; Theophr. u. a.Sp.