λειόστρακος
λειόστρᾰκος -ον [λεῖος , ὄστρακον] smooth-shelled Aristot. H.A. 528a 21, al. etc.
λει·όστρακος, ος, ον [ᾰ] à écailles lisses, Arstt. H.A. 4, 4, 6.
Étym. λεῖος, ὄστρακον.
λειόστρακος, glattschalig, Arist. H.A. 4.4.