λυτήριος
λυτήριος, loosing, releasing, delivering
λυτ-ήριος, ον,
- loosing, delivering, δαίμονες A. Th. 175 (lyr.); λ. ἄκη, μηχανή, Id. Supp. 268, Eu. 646; πλοῦτον δωμάτων λυτήριον Id. Ch. 820 (lyr.); λ. σημεῖον a symptom of healing, Hp. Prog. 24: c. gen., ὅπως γένοιτο τῶνδʼ ἐμοὶ λ. my deliverer from . ., A. Eu. 298; λυτηρίους εὐχὰς δειμάτων S. El. 635; τόδʼ ἂν κακῶν μόνον γένοιτο . . λ. ib. 1490, cf. 447; τὸ μεθύειν πημονῆς λ. Id. Fr. 758; also λ. ἐκ θανάτου E. Alc. 224 (lyr.); λυτήριον λώφημα is prob. in S. Tr. 554 (λ. λύπημα codd.).
- II Subst. λυτήριον, τό, = λύτρον, τὸ λ. δαπανᾶν the atonement or reward for all costs, Pi. P. 5.106; φόνοιο expiatory offering, A.R. 4.704.
λῠτήριος -ον [λυτήρ]
🄰 act. that liberates, liberator Aeschl. Suppl. 268, Eum. 646 etc.; ἰὼ φίλοι δαίμονες, λυτήριοι oh dear liberator gods Aeschl. Sept. 175 |
🄱 subst. τὸ λυτήριον that which liberates, remedy: φόβου καὶ παντὸς πάθους from fear and from every disturbance Phil.2 Somn. 1.173 ‖ scapegoat: φόνου for murder Ap. 4.704; λυτήρια … πολέμων ἢ αὐχμῶν ἢ ἐπομβρίας ἢ νοσημάτων λοιμικῶν victims offered up to free us from wars, drought, floods, and plagues Phil.2 Abr. 179
🄲 pass. that can be loosened, hence redeemable: λυτήριον λύπημα a pain from which one may be liberated Soph. Tr. 554 ‖Λυτήριος Lyterios, epith. of Pan Paus. 2.32.6.
🄰 act. that liberates, liberator Aeschl. Suppl. 268, Eum. 646 etc.; ἰὼ φίλοι δαίμονες, λυτήριοι oh dear liberator gods Aeschl. Sept. 175 |
🄱 subst. τὸ λυτήριον that which liberates, remedy: φόβου καὶ παντὸς πάθους from fear and from every disturbance Phil.2 Somn. 1.173 ‖ scapegoat: φόνου for murder Ap. 4.704; λυτήρια … πολέμων ἢ αὐχμῶν ἢ ἐπομβρίας ἢ νοσημάτων λοιμικῶν victims offered up to free us from wars, drought, floods, and plagues Phil.2 Abr. 179
🄲 pass. that can be loosened, hence redeemable: λυτήριον λύπημα a pain from which one may be liberated Soph. Tr. 554 ‖
λυτήριος, ος, ον [ῠ]
I act. qui a le pouvoir ou la vertu de délier, d’où :
1 qui affranchit : τινος, Eschl. Eum. 298 ; κακῶν, Soph. El. 1490 ; θανάτου, Eur. Alc. 224, de qqe ch., des maux, de la mort ; abs. libérateur, sauveur (dieu, remède, moyen, etc.) Eschl. Sept. 175, Suppl. 268, Eum. 646, etc. ||
2 qui rachète, qui sert à expier : λυτήριον φόνοιο, A. Rh. 4, 704 (petit porc) offert en expiation d’un meurtre ||
II pass. que l’on peut délier, à quoi l’on peut remédier : λυτήριον λύπημα, Soph. Tr. 554, chagrin auquel on peut remédier ||
➳ Fém. -ία, Orph. H. 35, 7.
Étym. λύω.
1. bevrijdend:
2. subst.
λυτήριος, gew. 2 Endgn, lösend, befreiend ; δαίμονες, Aesch. Spt. 158 ; ὅπως γένοιτο τῶνδʼ ἐμοὶ λυτήριος, daß er mich hiervon befreit, Eum. 288 ; τούτων ἄκη τομαῖα καὶ λυτήρια Suppl. 265 ; λυτηρίους εὐχὰς δειμάτων Soph. El. 625 ; vgl. ὡς ἐμοὶ τόδʼ ἂν κακῶν γένοιτο λυτήριον, möchte mich vom Leide befreien, 1490 ; λυτήρια φόνου, Entsühnung vom Morde, 439 ; λυτήριος ἐκ θανάτου Eur. Alc. 224 ; Sp.
λῠτήριος
- 1atoning for c. gen. τὸ καλλίνικον λυτήριον δαπανᾶν μέλος χαρίεν P. 5.106
λυτήριος
λῠτήριος, ον
λύω
- Iloosing, releasing, delivering, Aesch.:—c. gen., τῶνδʼ ἐμοὶ λυτήριος my deliverer from these things, Aesch.; ἐκ θανάτου λ. Eur.
- II= λύτρον, recompense, Pind.