μάτημι

*μάτημι (A), Aeol.,

• = ματεύω, in 2 sg. pres. μάτης, ἐξ ἑτέρω ἕτερον μ. Theoc. 29.15:—Pass., Ion. ματεῖσθαι, = ζητεῖσθαι, Hp. ap. Erot. (Hsch. has ματεῖ· ζητεῖ.)

*μάτημι (B), Aeol.,

• = πατέω, Alc. Supp. 31.3: pres. part. fem. μάτεισαι Sapph. 54.