ματάω

μᾰτάω, (μάτην):—

• poet. Verb, to be idle, dally, ἀπέκοψε παρήορον οὐδὲ μάτησε Il. 16.474, cf. 23.510; μὴ τὼ μὲν (sc. ἵππω) δείσαντε ματήσετον 5.233; οὐ ματᾷ τοὔργον the work lags not, goes on apace, A. Pr. 57; ματᾶν ὁδῷ to loiter by the way, Id. Th. 37; ἰδώμεθʼ, εἴ τι τοῦδε φροιμίου ματᾷ is in vain, is fruitless, Id. Eu. 142; of persons, fail of a thing, τινος Opp. H. 3.102.

ματάω, (μάτην), untätig sein, die Zeit unbenutzt verstreichen lassen, zaudern, säumen ; ἵππω δείσαντε ματήσετον, Il. 3.233 ; ἀπέκοψε παρῄορον οὐδʼ ἐμάτησεν, ohne zu säumen, 16.474 ; οὐδὲ μάτησεν, ἀλλʼ ἐσσυμένως λάβʼ ἄεθλον, 23.510 ; Aesch. περαίνεται δὴ κοὐ ματᾷ τοὐργον, das Geschäft zögert nicht, duldet keine Zögerung, Prom. 57, vgl. Eum. 137 ; aber μὴ ματᾶν ὁδῷ = mit dem Wege Nichts ausrichten, ihn vergeblich machen, Spt. 37 ; dah. geradezu verfehlen, wie ἁμαρτάνω, mit dem gen. konstruiert, βουλῆς ἐμάτησε, Opp. Hal. 3.102.

ματάω

To do ineffective work, show oneself clumsy or unskilful : ἀπέκοψε παρήορον οὐδὲ μάτησεν Il. 16.474.

To idle, lose time Il. 23.510.

Of horses, to shirk their work, grow restive Il. 5.233.

ματάω (μάτην), aor. ἐμάτησεν, subj. du. ματήσετον: do in vain, fail, Il. 16.474; then be idle, delay, linger.

ματάω μᾰτάω, μάτη

• to be idle, to dally, loiter, linger, Il.; οὐ ματᾷ τοὖργον the work lags not, Aesch.; ματᾶν ὁδῷ to loiter by the way, Aesch.; φροίμιον ματᾷ is in vain, Aesch.