ματαιόφρων
ματαιόφρων, weak-minded
μᾰταιό-φρων, ὁ, ἡ, gen. φρονος,
- weak-minded, LXX 3 Ma. 6.11, Adam. 2.24.
ματαιό·φρων, ων, ον, gén. ονος [ᾰ] sot, frivole, Clém. 18 ; Spt. 3 Macc. 6, 11.
Étym. μάταιος, φρήν.
ματαιόφρων, ον, törichtes, eitles Sinnes, Clem.Al., LXX. u. a.Sp.