ματαιότης
ματαιότης, vanity, purposelessness
μᾰταιότης, ητος, ἡ,
- vanity, purposelessness, ματαιότης ματαιοτήτων LXX Ec. 1.2, cf. Ph. 1.426; τῇ μ. ἡ κτίσις ὑπετάγη Ep.Rom. 8.20; folly, ἀνθρώπων Phld. Rh. 2.26 S.
ματαιότης, ητος (ἡ) [ᾰ] vanité, chose vaine ou frivole, Spt. Ps. 4, 3 ; Eccl. 1, 2 ; NT. Rom. 8, 20.
Étym. μάταιος.
ματαιότης, ητος, ἡ, Eitelkeit, Leichtsinn, Torheit, LXX. u. a.Sp.
Strong 3153
†
vanity, emptiness, frailty, folly: Ro 8:20, II Pe 2:18; τ. νοός, Eph 4:17 (elsewhere only in Pollux, 6, 134, and Eccl.).†