μαρασμώδης
μαρασμώδης, wasting
μᾰρασμ-ώδης, ες,
- wasting, πυρετοί Antyll. ap. Orib. 8.17.1, cf. Gal. 7.315.
μαρασμώδης, ης, ες [μᾰ] qui consume, qui épuise, Gal. 2, 263.
Étym. μαρασμός, -ωδης.
μαρασμώδης, ες, mit dem Marasmus (s. μαρασμός) behaftet, Medic.