μεγαλόστονος
μεγαλόστονος, very lamentable, most piteous
μεγᾰλό-στονος, ον,
- most piteous, πήματα A. Pr. 413 (lyr.).
μεγαλό·στονος, ος, ον [ᾰ] qui fait pousser de grands gémissements, Eschl. Pr. 411.
Étym. μ. στένω.
μεγαλόστονος, von großen Seufzern, sehr zu beseufzen, πῆμα, Aesch. Prom. 411 ; Hesych. v. ἄστονον.
μεγαλόστονος
μεγᾰλό-στονος, ον
- very lamentable, most piteous, Aesch.