μεθυσφαλής
μεθυσφαλής, reeling-drunk
μεθυ-σφᾰλής, ές,
- reeling-drunk, ἴχνος APl. 16.99, Nonn. D. 18.151; λάγυνε μεθυσφαλές AP 6.248 (Marc. Arg.); of a person, Nonn. D. 19.59.
μεθυ·σφαλής, ής, ές [ᾰ]
1 qui dévie par suite de l’ivresse, A. Pl. 99 ||
2 act. qui enivre et fait chanceler, Anth. 6, 248.
Étym. μέθυ, σφάλλω.
μεθυσφαλής, ές, vom Wein taumelnd, schwankend, ἴχνος, Ep.adesp. 286 (Plan. 99); – aber μεθ. λάγυνος, M.Arg. 21 (VI.248), ist wohl die durch Wein zum Wanken, Taumeln bringt.
μεθυσφαλής
μεθυ-σφᾰλής, ές
σφάλλω
- reeling-drunk, Anth.