μέθυσος

μέθῠσος,

• drunk with wine, prop. only fem., μέθυσος Ἀμαζών Hecat. 34 J.; μεθύση γραῦς Ar. Nu. 555, cf. V. 1402, Phryn. 129, Poll. 6.25.
• • • 2 later also, of men, μεθύσους τοὺς ἐμπόρους ποιεῖ Men. 67.1, cf. Com.Adesp. 384, LXX Pr. 23.21, 1 Ep.Cor. 5.11, Plu. Brut. 5, Luc. Tim. 55, S.E. P. 3.195; drunken, intemperate, Ceb. 34, Jul. Caes. 330c.

μέθυσος, weintrunken, berauscht, od. den Trunk liebend, μεθύση γραῦς, Ar. Nub. 547 ; u. so auch sonst bes. von Weibern, vgl. Lobeck Phryn. 151 ; vom Manne Men. bei Ath. X.442d, wie Luc. Tim. 55 ; Plut. Brut. 5.

μέθυσος μέθῠσος, η, ον μεθύω

• drunken, Ar., etc.