μεθύστερος
μεθύστερος, living after
μεθύστερος, α, ον,
- living after, καλόν τʼ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις for posterity, A. Th. 581; μεθυστέρῳ ἐν χρόνῳ in after time, Cratin. 119.
- II neut. as Adv., of time, afterwards, ἔπειτα μ. h.Cer. 205; so long after, so late, A. Ch. 516; οὐ μ. in a moment, Id. Ag. 425 (lyr.); too late, S. Tr. 710; τὸ μ. hereafter, Id. Ph. 1133 (lyr.), Porph. Abst. 4.2.
μεθ·ύστερος, α, ον, postérieur : οἱ μεθύστεροι, Eschl. Sept. 581, les descendants, la postérité ; τὸ μεθύστερον, Soph. Ph. 1133, dorénavant ; adv. μεθύστερον, Hh. Cer. 205 ; Eschl. Ch. 516, plus tard.
Étym. μ. ὕστερον.
μεθύστερος, hinterher, später, οἱ μεθύστεροι, die Nachkommen, Aesch. Spt. 563 ; das neutr. μεθύστερον, adverbial, später, nochmals, H.h. Cer. 205 ; Aesch. Ag. 413, Ch. 509 ; σοὶ οὐκέτι χρησόμενον τὸ μεθ., Soph. Phil. 1118 ; zu spät, Trach. 707.
μεθύστερος
μεθ-ύστερος, α, ον
- Iliving after, μεθύστεροι posterity, Aesch.
- IIneut. as adv. afterwards, hereafter, Hhymn., Soph.; so long after, so late, Aesch.; οὐ μ. in a moment, Aesch.: too late, Soph.