μελικός
μελικός, lyric
μελῐκός, ή, όν, (μέλος B)
- lyric, ποίησις Plu. Glor.Ath. 2.348b: μελικός, ὁ, lyric poet, of Pindar, Cons.Apoll. ib. 120c; τὸ μ. σχῆμα D.H. Comp. 11. Adv. -κῶς lyrically, Sch. Ar. Av. 209.
μελικός, ή, όν, qui concerne le chant, Plut. M. 348b ; ὁ μ. Plut. M. 120c, poète lyrique.
Étym. μέλος.
μελικός, zum Gesange gehörig, mit Gesang begleitet, sangbar, Sp.; ὁ μελικός, der Lieder-, lyrische Dichter, Plut. consol. ad Apoll. p. 365 ; – μελικῶς, Schol. Ar. Av. 209.