μελικράς
μελικράς, κρᾶτος, or μελίκρᾱς, ᾱτος,
- = sq., οἶνος Orib. inc.13.34; on the accent v. Hdn. Gr. ap. Choerob. in Theod. 1.377.
μελι·κράς (ὁ) c. le suiv. Orib. 3, 128 B.-Dar.