μελίκηρον
μελίκηρον, a honey-comb
μελί-κηρον, τό,
- = foreg. III, Theoc. 20.27 (dub.), Poll. 1.254, Hsch.
- II = foreg. IV, Ps.-Plu. Fluv. 19.2.
μελί·κηρον, ου (τὸ) [ῐ] sorte de vin, Plut. M. 1160c.
Étym. μέλι, κηρός.
μελίκηρον, τό, der Honig oder Wachskuchen der Bienen, Theocr. 20.27. Bei Plut. fluv. 19.2 eine Pflanze.
μελίκηρον
μελί-κηρον, ου, τό,
- a honey-comb, Theocr.