μελίζωρος
μελίζωρος, of pure honey, sweet as honey
μελίζωρος, ον,
- of pure honey, sweet as honey, ποτόν Phaedim. ap. Ath. 11.498e, Nic. Al. 351; ῥίζα μ. πάσασθαι Id. Th. 663; τὸ μ., = μελίκρατον, Id. Al. 205.
μελί·ζωρος, ος, ον :
1 qui se compose de pur miel, Phædim. (Ath. 498e) ; τὸ μελίζωρον, Nic. Al. 205, boisson miellée ||
2 doux comme le miel, Nic. Th. 663, Al. 351.
Étym. μέλι, ζωρός.
μελίζωρος, von lauterem Honig, ποτόν, Phaedim. Ath. XI.498e ; τὸ μ., = μελίκρατον, Nic. Al. 205 ; süß wie Honig, ῥίζα μελίζωρος πάσασθαι Ther. 663.