μετάκοινος
μετάκοινος, sharing in common, partaking
μετάκοινος, ον,
- sharing in common, partaking, ξυνδαίτωρ A. Eu. 351 (lyr.); παντὶ δόμῳ μ. ib. 964 (lyr.); ματρί Id. Supp. 1038 (lyr.).
μετά·κοινος, ος, ον, qui participe avec, associé à, dat. Eschl. Eum. 964 ; abs. Eum. 351, etc.
Étym. μ. κοινός.
μετάκοινος, gemeinschaftlich, παντὶ δόμῳ μετάκοινοι, Aesch. Eum. 922, vgl. Suppl. 1021.
μετάκοινος
μετά-κοινος, ον
- sharing in common, partaking, Aesch.; τινι with another, Aesch.