μετακόσμιος
μετακόσμιος, between worlds
μετακόσμ-ιος, ον, (κόσμος IV)
- between worlds: Subst. μετακόσμιον, τό, interspace between the worlds, Epicur. Ep. 2pp. 37,38 U.: pl., Id. Fr. 359, Plu. QConv. 2.731d, 734c: later as Adj., μ. χώρα Phld. Mort. 15.
- II metaph., ‘abysmal’, ὑπερωκεάνιος καὶ μετακόσμιος ἀσέβεια Ph. 1.425, cf. 675.
- III name of the twelfth τόπος, Cat.Cod.Astr. 8(4).126.
μετα·κόσμιος, ος, ον, qui est entre deux mondes : τὸ μετακόσμιον, DL. 10, 89, ou τὰ μετακόσμια, Plut. M. 734c, les espaces entre les mondes.
Étym. μ. κόσμος.
μετακόσμιος, zwischen den Weltkörpern ; τὰ μετακόσμια nannte Epikur den Raum zwischen Erde u. Himmel, Zwischenwelt, Epicur. bei Cic. fin. 2.23 ; Plut. Symp. 8.9 E. Auch sing., DL. 10.89.