μετατύπωσις

μετατῠπ-ωσις, εως, ἡ,

• transformation, Ammon. Diff. p.91 V.
• • II conversion of a compound word into two simple ones, as ἀκρόπολις into ἄκρα πόλις, Eust. 626.49, cf. 75.4.
  • III defined as λέξις ἐνηλλαγμένα στοιχεῖα ἔχουσα (as ὑπαί for ὑπό), Trypho Trop. 2.16.

μετατύπωσις, ἡ, die Umformung, Sp. Die Gramm. nennen so die Umformung eines zusammengesetzten Wortes, z.B. πόλις ἄκρη = ἀκρόπολις, Schol. Il. 4.105 ; τέλη λύει für λυσιτελεῖ u. ä., Eust. u. A.