μετωπηδόν

μετωπ-ηδόν, Adv.

• with front foremost; of ships, forming a close front, in line, Hdt. 7.100; opp. ἐπὶ κέρως (in column), Th. 2.90; μ. ποιεῖσθαι τὴν ἔφοδον Plb. 11.22.10, cf. Ph. 2.354, Plu. Lys. 10.

μετωπηδόν, stirnwärts, mit der Stirn od. Front, von einer Reihe von Schiffen, welche eine geschlossene Front bilden, τὰς πρώρας ἐς γῆν τρέψαντες πάντες μετωπηδόν, Her. 7.100 ; πλεῖν, im Ggstz von ἐπὶ κέρως, Thuc. 2.90 ; μετωπηδὸν ποιεῖσθαι τὴν ἔφοδον, Pol. 11.22.10 ; u. so ἡ μετωπηδὸν ἔφοδος, 2.27.4 ; Sp., wie Plut. Sol. anim. 10.

μετωπηδόν μέτωπον

• adv. with front-foremost; of ships, forming a close front, in line, Hdt.; opp. to ἐπὶ κέρως (in column), Thuc.