μηνιάω
μηνιάω, to be angry
μηνιάω,
- = μηνίω, LXX Si. 10.6, D.H. Rh. 9.16, Ph. 2.31, Ael. NA 6.17: Ep. 3 pl. pres. μηνιόωσιν A.R. 2.247; πρός τι Charito 1.2.
μηνιάω-ῶ (seul. prés.) c. μηνίω, DH. Rhet. 9, 16 ; El. N.A. 6, 17 ||
➳ 3 pl. prés. épq. μηνιόωσιν, A. Rh. 2, 147.
μηνιάω, poet. = μηνίω, τῷ τοι μέγα μηνιόωσιν, Ap.Rh. 2.247 ; vgl. Lobeck Phryn. 82.