μήνιον
μήνιον, τό,
- = γλυκυσίδη, Ps.-Dsc. 3.140.
μήνιον, ου (τὸ) pivoine, plante, Diosc. 3, 147.
μήνιον, τό, Tempel der Mondgöttin, Paus. 6.26.
Bei Diosc. eine Pflanze.
Bei Diosc. eine Pflanze.