μηνιθμός
μηνιθμός, wrath
μηνιθμός, ὁ,
- wrath, Il. 16.62, 202, 282.
μηνιθμός, οῦ (ὁ) colère, ressentiment, Il. 16, 62, 202, 282.
Étym. μηνίω.
μηνιθμός, ὁ, das Zürnen ; Il. 16.62, 202, 282 ; Antiphil. 11 (IX.192).
μηνιθμός
-οῦ, ὁ
[μηνίω.]
Wrath, ire : μηνιθμὸν καταπαυσέμεν Il. 16.62. Cf. Il. 16.202, 282.
μηνιθμός (μηνίω): wrath. ( Il. 16.62)
μηνιθμός, οῦ, ὁ,
μηνίω
- wrath, Il.