Μήνιος Save Μήνιος, Menius Bailly 2024 Μήνιος, ου (ὁ) Mènios : 1 n. d’h. Luc. V.H. 1, 20, etc. || 2 fl. d’Élide, Thcr. Idyl. 25, 15. Étym. μήν.