μιμηλός

μῑμ-ηλός, ή, όν,

• imitative, τέχνη Luc. JTr. 33; γραφίς Man. 6.525; [πίθηκος] μ. πρὸς τὸ χεῖρον Gal. UP 3.16: c. gen., μ. ἁπάντων τεχνιτῶν Luc. Im. 17 (Sup.); βιότου AP 9.280 (Apollonid.).
• • II Pass., imitated, copied, εἰκών portrait, Plu. Ages. 2. Adv. -λῶς Eust. 6.7, Suid. s.v. δρᾶμα.

μιμηλός, [ῑ], nachahmend, geschickt im Nachahmen ; μιμηλότατοι τεχνιτῶν, Luc. Imag. 17 ; Pisc. 36 ; vgl. μιμηλὸν βιότου πτερόν, Apollnds 22 (IX.280). – Eine Art Komödie, Suid. v. Σωσάβιος. – Pass., nachgeahmt, Plut. Agesil. 2.

μιμηλός μῑμηλός, ή, όν

• • Iimitative, c. gen., Luc., Anth.
  • IIpass. imitated, copied, Plut. from μιμέομαι