μιμικός
μιμικός, of the nature of μῖμοι
μῑμ-ῐκός, ή, όν,
- of the nature of μῖμοι, Demetr. Eloc. 151 (Comp.), Cic. de Or. 2.59.239, Orat. 26.88.
- II for stage performances, θύραι, Ἑλληνικά 1.19 (Gytheum, i A. D.).
μιμικός, ή, όν [ῑμ] qui concerne les mimes ou l’art des mimes, d’où bouffon, indécent, Cic. de Or. 2, 59 ||
Cp. μιμικώτερος, D. Phal. 151.
Étym. μῖμος.
μιμικός, [ῑμ], die Mimen betreffend, nach Art der Mimen, bes. unanständig, wie Demetr. Phaler. 151 καὶ μιμικώτερα τὰ τοιαῦτά ἐστι καὶ αἰσχρά vrbdt.