μωρολόγος
μωρολόγος, speaking foolishly
μωρολόγ-ος (parox.), ον,
- speaking foolishly, Arist. Phgn. 810b15, Man. 4.446.
μωρο·λόγος, ος, ον, qui tient un langage insensé, Arstt. Physiogn. p. 148, 10 ; Man. 4, 446.
Étym. μωρός, λέγω.
μωρολόγος, einfältig, dumm redend, Maneth. 4.446.
μωρολόγος
μωρο-λόγος, ον
- speaking foolishly, Arist.