ναυαγέω
ναυαγέω, to suffer shipwreck, be shipwrecked
ναυᾱγ-έω, Ion. ναυηγ-, pf. νεναυάγηκα Hdt. 7.236 (-ηγ-), Eub. 76: (ναῦς, ἄγνυμι):—
- suffer shipwreck, Hdt. l.c., X. Cyr. 3.1.24, D. 34.10, etc.: metaph., of chariots, Id. 61.29; of an earthen vessel, A. Fr. 180; of persons, ν. ἐν τοῖς ἰδίοις Thphr. ap. D.L. 5.55, cf. Phld. Vit. p.33 J.; ἐν τῷ βίῳ Ceb. 24.2; περὶ τὴν πίστιν 1 Ep.Ti. 1.19; χὡ μὲν ἐναυάγει γαίης ἔπι AP 5.208 (Posidipp. or Asclep.); ναυαγεῖ συμπόσια μὴ τυχόντα παιδαγωγίας ὀρθῆς Plu. QConv. 2.622b.
ναυαγέω-ῶ [ᾱ] faire naufrage, Dém. 933, 11 ; Pol. 6, 44, 7 ; fig. en parl. de chars dans le stade, Dém. 1410, 10 ||
➳ Ion. ναυηγέω, Hdt. 7, 236.
Étym. ναυαγός.
ναυαγέω, [ᾱγ], ion. ναυηγέω, Schiffbruch leiden, scheitern ; Aesch. frg. 15 ; Her. 7.236, im perf.; ναυαγῆσαι ἔφη τὸ πλοῖον παραπλέον εἰς Θευδοσίαν, Dem. 35.31 ; Folgde, wie Pol. 6.44.7. – Auch übertr. von anderen Dingen, z.B. vom zerbrochenen Wagen, Dem. 61.29 ; mißlingen, zu Schaden kommen, Sp., z.B. DL. 5.55 ; ἐν οἷς τὰ πλεῖστα ναυαγεῖ συμπόσια, Plut. Symp. 1.4 E.
Strong 3489
*
to suffer shipwreck: II Co 11:25; metaph., seq. περὶ τ. πίστιν, I Ti 1:19.†
úngete el ojo derecho con agua procedente de un barco que haya naufragado
grábalo con un clavo de cobre de un barco que haya naufragado
toma una lámpara de siete mechas, no pintada de rojo, y haz una mecha de
ναυαγέω
ναυᾱγέω,
- to suffer shipwreck, be shipwrecked, Hdt., Xen., etc.:—metaph. of chariots, to be wrecked, Dem.