ναυαρχέω
ναυαρχέω, to command a fleet
ναυαρχ-έω,
- command a fleet, Hdt. 7.161, X. An. 5.1.4, IG 12(8).183 (Samothrace), Phld. Rh. 2.209 S.: c. gen., ν. [πλοίων] Philipp. ap. D. 18.77.
- II in the cult of Isis, preside at the festival of the ship (πλοιαφέσια), Ἀρχ. Δελτ. 1.152, al. (Eretria).
ναυαρχέω-ῶ, commander un vaisseau ou une flotte, Hdt. 7, 161 ; Xén. Hell. 2, 1, 6 ; 2, 4, 28 ; An. 5, 1, 3 ; avec un gén. Philipp. (Dém. 251, 3).
Étym. ναύαρχος.
ναυαρχέω, ein Schiffsbefehlshaber sein, Schiffe befehligen ; Her. 7.161 ; Xen. Hell. 5.1.5 ; πλοίων, Dem. 18.77 (ep. Phil.); παρά τινι, Pol. 16.3.7.
ναυαρχέω,
- to command a fleet, Hdt., Xen. from ναύαρχος