ναυαρχίς
ναυαρχίς, the ship of the ναύαρχος
ναυαρχ-ίς (sc. ναῦς), ίδος, ἡ,
- admiralʼs flagship, Plb. 1.51.1, D.S. 11.27, Plu. Alc. 27, Longus 2.28; ν. τριήρης D.S. 20.7.
- II mistress of a fleet, epith. of cities, e.g. Laodicea ad Mare, IG 3.479; of Tripolis, ib. 622; of Tyre, ib. 14.830.
ναυαρχίς, ίδος (ἡ) vaisseau amiral, Pol. 1, 51, 1 ; Plut. M. 779a, Alc. 27.
Étym. ναύαρχος.
ναυαρχίς, ίδος, ἡ, sc. ναῦς, Schiff des Schiffsbefehlshabers, Admiralschiff ; Pol. 1.51.1 u. öfter, Plut. Alc. 27 u. a.Sp.
ναυαρχίς, ίδος, ἡ,
from ναύαρχος
- the ship of the ναύαρχος, Polyb.