νεόζυξ
νεόζυξ, newly-married
νεό-ζυξ, ῠγος, ὁ, ἡ,
- = foreg., πῶλος E. Fr. 821.
- 2 metaph., newly-married, A.R. 4.1191.
νεό·ζυξ, υγος (ὁ, ἡ) [ῠγ]
1 nouvellement attelé, Eur. fr. 818 ||
2 nouvellement marié, A. Rh. 4, 1191.
Étym. v. νεοζυγής.
νεόζυξ, υγος, = νεόζυγος, γυναῖκες, neu vermählt, Ap.Rh. 4.1191.