νεοθαλής
νεο-θαλής, v. νεοθηλής.
νεο·θαλής, v. νεοθηλής 2.
νεοθαλής, [ᾱ], s. unter νεοθηλής¹.
νεοθαλής ², ές, frisch, neu grünend, sprossend, übertr., αἰσχύνη, Eur. I.A. 188, Suid. erkl. νεωστὶ βλαστήσασα, neu entstanden.
νεοθᾱλής
- 1newly blossomed νεοθαλὴς δʼ αὔξεται μαλθακᾷ νικαφορία σὺν ἀοιδᾷ pr. N. 9.48