νεοθηλής
νεοθηλής, fresh budding
νεο-θηλής, Dor. νεο-θᾱλής, ές, (θάλλω)
- fresh-budding or sprouting, νεοθηλέα ποίην Il. 14.347, cf. Hes. Th. 576; ν. ὕλης h.Merc. 82.
- 2 of animals, new-born, νεβρός, μόσχος, Anacr. 51, AP 9.274 (Phil.), cf. Gal. 4.718.
- 3 metaph., fresh, εὐφροσύνη h.Hom. 30.13; ν. αὔξεται νικαφορία grows with youthful vigour, Pi. N. 9.48; αἰσχύνα E. IA 188 (lyr.).
- II (θηλή) just giving milk, μαζός Opp. C. 1.437. [νεοθᾰλής is also cited by Theognost. Can. 136.]
1 νεο·θηλής, ής, ές, qui tète depuis peu, Anth. 9, 274.
Étym. ν. θηλή.
2 νεο·θηλής, ής, ές, jeune, frais, Il. 14, 347 ; Hh. Merc. 82 ; Hés. Th. 576 ; Anacr. (El. N.A. 7, 39) ||
➳ Dor. νεοθαλής [ᾱ] Pd. N. 9, 48 ; Eur. I.A. 188, etc.
Étym. ν. θάλλω.
νεοθηλής ², ές, frisch, neu keimend, sprossend, grünend ; ποίη, Il. 14.347 ; Hes. Th. 576 ; ὕλη, H.h. Merc. 82 ; νεοθᾱλὴς νικαφορία, Pind. N. 9.43 ; frisch, freudig gedeihend, εὐφροσύνη, H.h. 30.13 ; κοῦραι, Anacr. 40.14.
νεοθηλής ¹, ές, (θηλή) frisch milchend, μαζός, Opp. Cyn. 1.437. – Auch = νεογλαγής ; μόσχος, Philp. 59 (IX.274); ἀμνός, Opp. Cyn. 2.357.
νεοθηλής
[νέος + θηλ-, θάλλω.]
Freshly sprouting : ποίην Il. 14.347.
νεοθηλής , ές (θάλλω): fresh-sprouting, Il. 14.347†.
νεοθηλής
νεο-θηλής, Doric νεο-θᾱλής, ές
θάλλω
- 1fresh budding or sprouting, Il., Hes.
- 2of animals, new-born, Anth.
- 3metaph. fresh, εὐφροσύνη Hhymn.; ν. αὔξεται grows with youthful vigour, Pind.