νέοικος
νέοικος, newly housed, a new denizen
νέοικος, ον,
- newly housed, a new denizen, Epich. 12.
- II newly built, ἕδρα Pi. O. 5.8.
νέ·οικος, ος, ον :
1 pass. récemment construit ou établi, Pd. O. 5, 8 ||
2 act. nouvel habitant, Epich. (Poll. 9, 26).
Étym. ν. οἶκος.
νέοικος, neu angebaut, ἕδρα, Pind. Ol. 5.8. – Auch = νεαπολίτης, Epicharm. bei Poll. 9.26.
νέοικος, -ον
- 1new founded ὃν πατέρʼ Ἄκρων ἐκάρυξε καὶ τὰν νέοικον ἕδραν (sc. Ψαῦμις, of Kamarina, refounded in 461 B. C.) O. 5.8
νέοικος
- newly built, Pind.