νηπίαχος
νηπίαχος, infantine, childish
νηπῐ-ᾰχος, ον, Ep.
- Dim. of νήπιος, childish, infantine, Il. 2.338, 6.408, 16.262, Lyr.Alex.Adesp. 36.13 (Mesom. (?)); Ἔρως Bion Fr. 7.2; νηπίαχα φρονέων Opp. H. 5.403; of animals, Id. C. 1.444, al.: as Subst. νηπίαχος, ὁ, child, IG 12(7).445 (Amorgos), Opp. C. 3.211.
νηπίαχος, ου (ὁ, ἡ) [ᾰ]
1 tout jeune enfant, Il. 2, 338 ; 6, 408 ; Bion 3, 2 ; Ps.-Phocyl. 150, etc. ||
2 de petit enfant, puéril, Arét. p. 75, 31.
Étym. νήπιος.
νηπίαχος, poet. statt νήπιος (nicht mit ἰάχω zusammengesetzt), unmündig, kindisch, παῖς, Il. 2.338, 6.408 ; Phocyl. 139 u. a. sp.D., wie Bion 7 (IX.259).
νηπίαχος
[νήπιος.]
Young, of tender years : παισίν Il. 2.338. Cf. Il. 6.408, Il. 16.262
νηπίαχος =νήπιος. (Il.)
νηπίαχος
νηπίᾰχος, ον,
- Epic Dim. of νήπιος, infantine, childish, Il.