πάθα
πάθα, misfortune, suffering
πάθα, v. πάθη.
πάθα, ἁ, dor. = ἡ πάθη, Pind. P. 3.42.
πᾰθα (-ας, -ᾳ, -αν; -αις.)
- 1misfortune, suffering ταύτας περʼ ἀτλάτου πάθας O. 6.38 “ματρὸς βαρείᾳ σὺν πάθᾳ” P. 3.42 τὸν μὲν ὀξείαισι θύγατρες ἐρήμωσαν πάθαις εὐφροσύνας μέρος P. 3.97 “ὁ δὲ καμὼν προτέρᾳ πάθᾳ” P. 8.84 ἐγὼ πλέον ἔλπομαι λόγον Ὀδυσσέος ἢ πάθαν διὰ τὸν ἁδυεπῆ γενέσθʼ Ὅμηρον (“die vielen Schmerzen die O. auf dem Meer erduldete” Fränkel) N. 7.21 πεπρωμέναν πάθαν[ (the fall of Troy?) Πα. 8A. 16.