παντοφάγος
παντοφάγος, all-devouring
παντο·φάγος, ος, ον [ᾰγ] qui mange tout, vorace, Anth. 8, 213 ; Naz. 4, 123 Migne.
Étym. π. φαγεῖν.
παντοφάγος, Alles essend, verzehrend, Sp., πῦρ, Greg.Naz. ep. (VIII.213).
παντοφάγος
παντο-φάγος, ον,
φᾰγεῖν
- all-devouring, Anth.