πέντοζος
πέντοζος, with five branches
πέντ-οζος, ον,
- with five branches: as Subst., of the human hand, Hes. Op. 742, Hsch. s.v. ἐμῇ πεντόζῳ (prob.).
πέντ·οζος, ος, ον, à cinq nœuds ou branches ; ἡ π. Hés. O. 740, la main.
Étym. π. ὄζος.
πέντοζος, wie πεντάοζος, fünfästig, Hes. O. 742, von der Hand gesagt, das Fünfzack, gleichsam fünfzackige Gabel.
πέντοζος
πέντ-οζος, ον,
- like πεντάοζος, with five branches: Hes. calls the hand πέντοζον, the five-branch.