πεπαίτερος

πεπαίτερος and πεπαίτατος, v. πέπων.

πεπαίτερος, irr. comp. zu πέπων, reifer, weicher, milder ; μοῖρα, Aesch. Ag. 1338 ; vom Alter, νέᾳ, παλαιᾷ, μεσοκόπῳ, πεπαιτέρᾳ, Xenarch. bei Ath. XIII.569c.