πέπειρα

πέπειρᾰ, ἡ, rare fem. of πέπων (formed on analogy of πίειρα, fem. of πίων), used of women,

• mellow, ripe, ἐν ταῖς πεπείραις (v.l. -οις) Ar. Ec. 896; over-ripe, passée, π. γίνομαι Anacr. 87; πέπειρα· γραῖα, Hsch.
• • • 2 of things, soft, pulpy, τὴν σάρκα πέπειραν ποιεῖ Hp. VC 11 (v.l. - ον): metaph., ὀργὴ π. S. Tr. 728.