πεπασμός
πεπασμός, concoction of sputum
πεπασμός, ὁ,
- = πέπανσις: in Medic., concoction of sputum or urine, Hp. Epid. 1.2, 3.10 (pl.); πεπασμοὶ σπέρματος Aret. CD 1.4.
- 2 suppuration, Hp. Epid. 3.4.
πεπασμός, οῦ (ὁ)
1 c. πέπανσις, Hpc. Epid. 1, 940 ||
2 suppuration, Hpc. 3, 1083.
πεπασμός, ὁ, = πέπανσις, Galen.