πέπειρος
πέπειρος, ripe
πέπειρος, ον,
- ripe, of fruit, Thphr. CP 3.6.9 (Comp.), LXX Ge. 40.10, AP 12.185 (Strat.); of girls, opp. νέαι, v.l. in Ar. Ec. 896; παρθένοι Plu. Comp.Lyc.Num. 4, cf. Lyc. 15; φιλέουσι πέπειρος AP 12.9 (Strat.).
- 2 metaph., of persons, mild, πεπειροτέρους γεγονότας D.H. 9.49.
- 3 π. νοῦσος a disease come to its crisis, Hp. Acut. 39; also πεπειρότερον πτύελον more concocted, Id. Epid. 2.3.4.
πέπειρος, ος ou α, ον :
I mûr, Th. C.P. 3, 6, 9 ; Anth. 12, 185, etc. ||
II fig. :
1 en parl. de pers. mûr pour qqe ch. (pour le mariage, etc.), Ar. Eccl. 896 ; Anth. 12, 9 ; Plut. Lyc. c. Num. 4, etc. ||
2 en parl. de choses, mûr, formé, Hpc. 390, 25, etc. ; ou adouci, apaisé, calmé, Soph. Tr. 728 ; DH. 9, 49 ||
Cp. -ότερος, Hpc. 1024a ; Artém. 2, 25 ||
➳ Fém. πέπειρα, Soph. l. c. ; Plut. M. 640d.
Étym. p.-ê. primit. fém. πέπειρα de πέπων, c. πίειρα de πίων ; postér. masc. πέπειρος formé sur le fém.
1. rijp (van vruchten e.d.):
2. rijp (van leeftijd):
3. geneesk. rijp, op het hoogtepunt:
πέπειρος, gew. 2 Endgn (wie πέπων u. πέπανος, mit πέπτω zusammenhangend), reif ; bes. von Früchten ; auch von Menschen, dem νέος entgeggstzt, Ar. Eccl. 896 ; – übertr., ἀμφὶ τοῖς σφαλεῖσι μὴ ʼξ ἑκουσίας ὀργὴ πέπειρα, Soph. Trach. 728, wo der Schol. πεπεμμένη, πραεῖα erkl., mild, sanft ; oft in der Anth. im eigtl. Sinn, u. übertr., bes. von mannbaren Mädchen, vgl. Plut. Lyc. 15 ; Onest. 1 (V.20); Strat. 8, 27 (XII.9, 185).
πέπειρος
- 1ripe, Lat. maturus, Anth.
- 2metaph. softened, ὀργή Soph.