πέπανος

πέπ-ᾰνος, ον, rarer collat. form of πέπων, Artem. 1.73, 2.25, Porph. Gaur. 13.4;=

• maturus, mitis, passus, Gloss.; πεπανός· ὁ πολὺν χρόνον ἔχων παρὰ τὸ ὀπτηθῆναι, Hsch.: Comp. -ώτερος Paus. 9.19.8: metaph., more experienced, Lyd. Mag. 3.10 (Comp.). [Oxyt. in Artem. 2.25, Hsch.]

πέπανος, seltene Nebenform von πέπων ; Artemid. 1.75, 2.25, als v.l.  ; bei Epigon. Thess. 1 (IX.261) ist jetzt τετανῶν βοτρύων ῥᾶγα geschrieben.

πέπανος πέπᾰνος, ον, rarer collat. form of πέπων, Anth.