παναίολος
παναίολος, all-variegated, sparkling
πᾰν-αίολος, ον,
- shot with many colours, glancing, ζωστήρ 4.186, 215, 10.77; θώρηξ 11.374; σάκος 13.552, Hes. Sc. 139; star-spangled, π. οὐρανός Orph. H. 4.7, Fr. 238.
- II metaph., manifold, βάγματα A. Pers. 636 (lyr.).
παν·αίολος, ος, ον [ᾰν] tout à fait varié, particul. :
1 de couleurs, de ciselures ou de broderies tout à fait variées, Il. 4, 186, 215 ; 10, 77, etc. ; Hés. Sc. 139 ; Orph. H. 4, 7 ||
2 aux sons variés de toute sorte (lamentations) Eschl. Pers. 635.
Étym. π. αἰόλος.
παναίολος, (vgl. αἰόλος), ganz schimmernd, bunt, od. leicht beweglich, leicht zu tragen ; ζωστήρ, Il. 4.188, öfter ; auch σάκος, 13.552 ; Hes. Sc. 139 ; sp.D., κρητήρ, Orph. Arg. 582 ; bei Aesch. sind τὰ παναίολʼ αἰανῆ βάγματα sehr mannigfaltige, Pers. 627.
παναίολος
[παν-, πᾶς + αἰόλος.]
Glancing or gleaming all over : ζωστήρ Il. 4.186, Il. 10.77. Cf. Il. 4.215, Il. 11.236, 374, Il. 13.552.
παναίολος : all-gleaming, glancing. (Il.)
παναίολος
πᾰν-αίολος, ον,
- Iepith. of armour, either all-variegated, sparkling, or, quite light, easily-moved, Il.
- IImetaph. manifold, Aesch.